چند نکته در مورد کرم خاکی

کرم خاکی،از جمله بی دفاع ترین جانورانند.فاقد اندام های تخصص یافته اند،با این حال در برابر محرک های مختلف از جمله عوامل مکانیکی پاسخ می دهند.نسبت به محرک های ملایم پاسخ مثبت می دهند اما در صورتی که محرک شدید باشد(مانند قدم گذاشتن در نزدیکی آنها)خود را به سوراخ عقب می کشاند.کرم خاکی برای غذایابی باید مواد آلی موجود در خاک را آزمایش کند.این جانور تا حدودی توانایی یادگیری دارد.به عنوان مثال آنها قبل از آن که یاد بگیرند دمبرگ کجاست،ابتدا تا چند نوبت اشتباه می کنند.کرم های خاکی نرماده اند.عمل جفتگیری آن در شب های گرم و در هوای مرطوب انجام می شود.ماده دفعی در کرم خاکی اوره و آمونیاک می باشد،البته مقدار اوره تولید شده به شرایط محیط بستگی دارد.در بدن این جانور 5 رگ اصلی به شکل طولی وجود دارد که مهمترین آنها یک رگ شکمی و یک رگ پشتی(که همانند قلب واقعی عمل می کند)می باشد. خون،شامل سلول های آمیب مانند بی رنگ و هموگلوبین به صورت محلول در پلاسماست.در بیشتر کرم های خاکی،هر قطعه دارای چهار جفت تار کیتینی است.هر تار،اندامی خار مانند است که در کیسه ای در دیواره بدن قرار دارد و ماهیچه های کوچکی آن را حرکت می دهند.تارها،از سوراخ خود و از کوتیکول دیواره بدن بیرون آمده اند.این تارها در هنگام حرکت یا حفاری،بدن را در جای خود نگه می دارند و مانع لغزش آن می شوند.کرم های خاکی با حرکات دودی جلو می روند.انقباض ماهیچه های حلقوی در بخش جلویی،بدن را دراز می کند و این قسمت را به پیش می راند تا آنکه جانور بخش جلویی را به جایی متصل کند.سپس،با انقباض ماهیچه های طولی ،بدن کوتاه شده و بخش عقبی به جلو کشانده می شود.