سلول چگونه تشخیص می دهد که رو نوشت اینترون ها حذف شود؟

 سلول چگونه تشخیص می دهد که رو نوشت اینترون ها حذف شود؟

توالی نوکلئوتیدی اینترون بر عکس اگزون ها از اهمیت چندانی برخوردار نیستند،اما در اینترون ها توالی قسمت کوچکی از اینترون ها در حذف آنها نقش دارد که محل آن در دو انتها یا نزدیک به انتهای اینترون می باشد.آنزیم هایی که در حذف اینترون ها نقش دارند بر خلاف دیگر آنزیم ها کاملا پروتئینی نیستند بلکه از یک مجموعه پروتئینی و  RNA تشکیل شده اند که به آن snRNPs گفته می شود.این آنزیم پس از قرار گرفتن بر روی رونوشت اینترون آن را حذف،سپس با ایجاد پیوند فسفو دی استر ، دو قسمت اگزون را به هم متصل می کند. نحوه کارsnRNP ها به این صورت می باشد که بخش RNA این آنزیم مسئول تشخیص و جفت شدن با نوکلئوتیدهای شروع اینترون می باشدو پس از جفت شدن با رونوشت اینترون، دو قسمت انتهایی آن را در کنار یکدیگر قرار داده ، عمل پیرایش را انجام می دهد.

گیرنده های بویایی

معمولا هر انسان در حدود 50 نوع از گيرنده هاي بويايي در بيني دارد اما نيازي نيست كه اين انواع همزمان با هم بو را تشخيص دهند. بسياري از اين گيرنده ها مكمل يكديگرند، به دليل اينكه ذرات بويايي بسيار پيچيده هستند. هر بو از ذرات مختلفي تشكيل شده كه تركيب آنها با هم يك بوي مشخص مي دهد.معمولا براي تشخيص يك ماده  ي بودار ،يك دسته گيرنده  با هم اين بو را تشخيص مي دهند. گيرنده هاي بويايي گروه بندي شده اند يعني يك گروه مشخص از گيرنده ها براي تشخيص بو با هم فعال مي شوند.

سلول هاي عصبي بويايي بر خلاف سلول هاي عصبي مربوط به تجزيه و تحليل احساسات ، درون مخاط بيني قرار گرفته اند و در ارتباط مستقيم با محيط هستند به همين علت است كه هنگام زكام به علت تخريب سلول هاي بويايي ،حس بويايي كاهش مي يابد.اما اين سلول ها هر 4 هفته يكبار  نوسازي مي شوند. هر 4 هفته نزديك به سي ميليون سلول بويايي ساخته مي شود. اين سلول ها قدرت تشخيص هزاران تركيب مختلف بويايي را دارند.