در دنياي جانوري ، گروهي از آنها از گياهان تغذيه مي كنند كه خود به دو گروه تقسيم مي شوند:

الف:گياهخواران كه تنها از گياهان به عنوان منبع غذايي خود استفاده مي كنند.

ب: همه چيزخواران كه علاوه بر غذاهاي جانوري از غذاهاي گياهي نيز استفاده مي كنند،مثل ما انسانها و مرغ

گياهخواران چگونه انرژي خود را از گياهان بدست مي آورند؟

سلولز يكي از مهمترين منابع انرژي در گياهان مي باشد در حاليكه اين جانوارن فاقد آنزيم تجزيه كننده سلولز(سلولاز) مي باشند و به تنهايي نمي توانند سلولز را تجزيه نمايند و از انرژي  موجود در آن استفاده نمايند.در بدن اين گروه از جانوران ،تك سلولي هايي وجود دارند كه با انتخاب زندگي همزيستي با اين جانوران ، با استفاده از آنزيم هاي موجود خود به شكستن سلولز كمك مي كنند،در نتيجه جانور نيز از اين منبع انرژي استفاده مي كند.جانوراني كه منحصراً از گياهان استفاده مي كنند به دو گروه نشخواركننده و غير نشخوار كننده تقسيم بندي مي شوند.معده نشخواركنندگان 4 بخش مجزا دارد  كه سيرابي اولين و مهمترين قسمت از معده مي باشد و با وجود تك سولي هاي ذكر شده در تجزيه سلولز نقش دارد.اين مخزن كه ظرفيت آن ممكن است به 180 ليتر برسد محلي است براي اجتماع اين موجودات ريز.يكي از ويژگي هاي سيرابي برگرداندن مجدد غذا به دهان جهت نشخوار كردن و جويدن آنها مي باشد. بز،گاو،گوسفند و گوزن از جمله ي نشخوار كنندگان هستند.

اما گروهي ديگر مانند اسب،فيل،جوندگان وخرگوش ها ي وحشي و اهلي فاقد سيرابي مي باشند و عمل تجزيه سلولز در كيسه ي بزرگي با نام سكوم(روده كور) انجام مي گيرد كه تك سلولي هاي همزيست در آن پناه گرفته اند.به علت اينكه سكوم در فاصله ي دورتري از معده(سكوم در محل اتصال روده كوچك به بزرگ وجود دارد) قرار دارد،برگرداندن محتويات آن(همانند نشخواركنندگان) براي اين گروه از جانوران ناممكن است. در اين بين موش و خرگوش راه ديگري براي گوارش و جذب اين منبع انرژي دارند كه مي توان كارآيي آن را در حد نشخواركنندگان دانست.

اين جانوران مدفوع خود را مي خورند تا بدين گونه غذا مجدداً وارد لوله ي گوارش شود.در اين هنگام جانور مواد غذايي حاصل از فعاليت تك سلولي ها در سكوم را جذب مي كند به همين علت اگر اين گروه را از خوردن مدفوعشان جلوگيري نماييم سالم نخواهند ماند.

به علت اينكه مدغوع در دور دوم فشرده تر مي شود،ديگر گوارش نمي يابد و فقط مواد قابل جذب وارد خون مي شود.همچنين بسياري از جوندگان بياباني از اين طريق (با خوردن مدفوع اول)آب بدن را حفظ مي كنند.

يكي از مزاياي صفات ثانويه جنسي در جانوران نر،خودنمايي براي جنس مخالف يا زهره چشمي به همجنس هاي خود جهت انتخاب جفت مناسب مي باشد.اين صفات را مي توان به فراواني در طبيعت مشاهده كرد همانند شاخ در گوزن يا شاخك در سوسك.

در نوعي خرچنگ با نام خرچنگ نقب زن(نقب به معني گودال يا حفره) اين صفت ثانويه طوري ديگر جلوه گر مي شود. در جنس نر دو نوع چنگال متفاوت ديده مي شود.يكي بزرگ(اصلي) و ديگري كوچك. چنگال بزرگ تقريبا نيمي از وزن بدن جانور را تشكيل مي دهد.سؤال اين است كه نقش اين چنگال چيست؟

براي جواب دادن به اين سؤال مي باسيت ابتدا ويژگي اين اندام را بررسي كرد. همانطور كه نوشته شد وزن آن برابر نيمي از وزن جانور است.بيشتر براي چنگ انداختن مورد استفاده قرار مي گيرد و توانايي بسته شدن آن بسيار كم است در نتيجه در تغذيه جانور نقش چنداني ندارد(عمل تغذيه بر عهده چنگال كوچك مي باشد.) و بيشتر براي مبارزه طراحي شده است،اما نه در آن حدي كه به نرهاي ديگر آسيبي برسانند.در زمان مواجه شدن خرچنگ نقب زن با همجنس خود مي تواند به واسطه ي اين عضو موثر فشاري را به دور حريف خود وارد كند و او را از منطقه ي خود دور نمايد.همچنين اين چنگال بزرگ باعث مي شود كه نيروي قوي تري بر چنگال كوچك اعمال شود و كارآيي آن را افزايش دهد.

ما مي دانيم كه ماهي ها در آب زندگي مي كنند.بيشتر آنها در آبهاي شور و تعدادي هم در آبهاي شيرين.تخم ريزي آنها درون آب انجام مي گيرد.اما جالب است بدانيد كه يك نوع ماهي كه بيشتر درخليج كاليفرنيا زندگي مي كند تخم ريزي آن درون خشكي رخ مي دهد . نام اين ماهي Grunion است.

توليد مثل:

معمولا در نيمه شب(بين اسفند تا اواخر مرداد) در نتيجه ي جزر و مدهاي شديد،ابتدا جنس ماده به سمت ساحل شني مرطوب آمده و با دم خود گودالي را جهت تخم ريزي حفر مي كند. آنگاه سر و كله ي جنس نر پيدا مي شود كه با پيچاندن خود به دور ماهي ماده اسپرم هايش را آزاد مي كند.(اين مراحل بين 1 تا 3 ساعت طول مي كشد.)

تخم هاي ايجاد شده ابتدا در قسمت هاي سطحي قرار مي گيرند اما بعدا به علت رخ دادن جزر و مد به قسمت هاي عمقي تر فرو مي روند.در حدود 10 روز تخم ها در زير شن ها مي مانند،تا اينكه بعد از اين مدت و با ايجاد يك جزر و مد تخم ها باز شده و نوزاد ماهي ها خود را به سمت دريا مي رسانند.(بين 2 تا3 دقيقه طول مي كشد تا بچه ماهي ها از تخم خارج شوند.)

جلبك هاي قرمز

در اين قسمت مي خواهم مختصري در مورد جلبك هاي قرمز بنويسم.همچنين به چگونگي نقش آنها در زندگي انسانها اشاره خواهم كرد.(البته در اين بين به جلبك هاي قهوه اي نيز اشاره اي هر چند گذرا مي شود.)

جلبك هاي قرمز به همراه جلبك هاي قهوه اي و گروهي از جلبك هاي سبز كه در گروه آغازيان جاي دارند،عمدتا پرسلولي هستند.

جلبك قرمز تك سلولي

پورفيريديوم نوعي جلبك قرمز كروي تك سلولي غير متحرك مي باشد كه ديواره سلولي در آن ديده نمی شود و فاقد توليد مثل جنسي است.